Jesień w lesie to nie tylko spadające liście, rykowisko jeleni, bukowisko łosi czy przeloty ptaków. Podczas gdy wzrok kierujemy ku niebu i koron drzew, tuż pod naszymi stopami rozgrywa się coś jeszcze bardziej niezwykłego. W ciszy, ukryte w glebie, działają prawdziwi mistrzowie recyklingu natury – grzyby. To one sprawiają, że las żyje i nieustannie się odnawia.

Grzyby są sprzątaczami przyrody. Rozkładają opadłe liście, gałęzie i martwe drzewa, zamieniając je w cenne składniki odżywcze, które wracają do gleby i karmią rośliny.
Bez ich pracy las w ciągu kilku lat „utonąłby” w martwej materii. Dzięki nim wszystko, co obumiera, staje się początkiem czegoś nowego.

Ale grzyby to nie tylko rozkład. Tworzą z korzeniami drzew niezwykłą sieć współpracy – mikoryzę. To coś w rodzaju „leśnego internetu”, dzięki któremu drzewa potrafią się ze sobą komunikować. Przekazują sobie wodę, minerały, a nawet… ostrzeżenia.

Kiedy jedno drzewo zostanie zaatakowane przez szkodniki, inne potrafią się „uprzedzić” i uruchomić naturalne mechanizmy obronne. To przykład solidarności, o jakiej człowiek może się tylko uczyć.

Niektóre grzyby potrafią świecić w ciemności! W wilgotnych lasach można czasem zobaczyć delikatną, zielonkawą poświatę bijącą z martwych pni – to bioluminescencja.
Dawniej ludzie wierzyli, że to duchy lasu prowadzą zbłąkanych wędrowców. Dziś wiemy, że to reakcja chemiczna, dzięki której grzyb przyciąga owady roznoszące jego zarodniki. Natura znów pokazuje, że nawet cisza i ciemność mają swoje życie.

A teraz ciekawostka, która zaskakuje wielu – największy organizm na Ziemi to właśnie… grzyb!

Opienka miodowa z Oregonu tworzy podziemną grzybnię o powierzchni ponad 900 hektarów i wieku sięgającym 2 tysięcy lat. To jakby cały las był jednym gigantycznym grzybem połączonym niewidzialną siecią.

Grzyby mają też swoich leśnych sojuszników. Dziki, sarny, jelenie czy wiewiórki chętnie je zjadają, a potem – nieświadomie – rozsiewają ich zarodniki po lesie. Dzięki temu grzybnia się odnawia, a las zachowuje swoją równowagę.

Dlatego gdy następnym razem pójdziesz do lasu z koszykiem w dłoni, zatrzymaj się na chwilę i spójrz pod nogi. Pod każdym Twoim krokiem rozciąga się niewidzialny świat – gęsta sieć życia, bez której las nie mógłby istnieć. Świat grzybów – cichych bohaterów natury, o których często zapominamy, zapatrzeni w korony drzew.

Autor: Katarzyna Dudek
Łowczy Okręgowy Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Ciechanowie

::news{"type":"see-also","item":"24591"}